Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

1 augustus 2008

Bevrijding

Mijn verhaal in dichtvorm

Bevrijding

De kinderen horen op school van Bevrijding
Vinden het steeds weer een prachtig verhaal
En ik - ik wacht dan met angstige spanning
Op de vraag: 'Mam, hoe beleefde jij dat allemaal?'
De vreugde, de drukte, 't bevrijde lachen
Was dat niet heerlijk, niet reusachtig fijn?
Ik vertel ze dan van het dansen en de vlaggen
Maar verzwijg voor hen de diepgaande pijn
Van hoe het was gehaat te wezen
Alleen te zijn zonder ouders of vriend
Door vroegere bekenden te worden nagewezen
Zonder thuis en je liefste speelgoed te zijn, o kind,
Gelukkig heb ik van te voren niet geweten
Dat door jouw begrijpelijke nieuwschierigheid
De wonden weer zouden worden opengereten
Wie weet word ik ooit eens door jou bevrijd!