Algemene reacties

Tja,mede lotgenoten wij bevinden ons nu op hoog niveau.
Onze overleden prins der Nederlanden was inderdaad lid van de SS geweest.
De open archieven te den Haag laten daar geen misverstanden over bestaan.
Nu was hij een Duitser ,maar het zwakke verweer ,dat hij niet ander kon is op zijn zacht,s
gezegd volkomen onzin.
De SS was een onderdeel voor vrijwilligers van de krijgsmacht.
Dus was het een keus van de prins zelf .Een keus voor het nationaal socialisme ,inclusief het in Duitsland woekerende anti Semitisme!!
Hij en zijn gezin hebben er niet voor hoeven te bloeden .
Daar waren wij voor
Maar wel ben ik benieuwd wat er nog meer tevoorschijn wordt getoverd.
De schavuit van Oranje is zijn titel. Aarts bedrieger zou beter op zijn plaats zijn
John Hoffman

Ik schaam mij helemaal niet dat mijn vader zg fout was in de oorlog en wel om de volgende redenen.
a) het hele ambtelijke apparaat draaide door, dus zij waren dus ook fout
b) het hele bedrijfsleven draaide door, dus zij waren ook fout
c) scholen gingen gewoon door dus leraren waren dus ook fout want lieten zich betalen indirect door de bezetters
d) de politiek bleef actief, kijk maar eens hoeveel nieuwe wetten erdoor heen gejast werden tussen 40-45, en ga zo maar door.
Mijn vader leverde brood aan de Duitsers. Eerst hadden ze hem een pistool op z’n kop gezet dus hij dacht, ik maak er maar t beste van want als ik niet bak doet iemand anders het wel. Met de bonnen zorgde hij ervoor dat veel onderduikers te eten hadden waaronder vele joden. Er waren zelfs joden bij mijn ouders verstopt op de meelzolder.
Mijn moeder verzorgde in het ziekenhuis Duitse soldaten en deed daarmee goed werk.
Na de oorlog werd mijn vader zijn zaak afgepakt en hij werk opgesloten in avegoor, na een tijd ( ik weet niet hoelang) mocht hij bij gods gratie in de kelder koekjes bakken, na verloop van tijd ( ik weet niet exact hoelang) heeft hij de geplaatste bakker door de ruit eruit gegooid.
Ik werd geboren 1949 en op lagere school mocht ik vaak niet bij vrindjes thuis spelen omdat mijn vader fout was geweest. Ik heb daarvan geleerd mijzelf te vermaken. En weet je wat ik het ergst vond, dat die joden het nooit voor mijn vader opgenomen hadden, terwijl ze overleefd hadden mede dank zij hem.
Dus hou op om je schuldig te voelen wat je ouders zg verkeerd hebben gedaan, zij vonden toen dat ze iets moesten doen, en in de context van die tijd was dat zeer juist.
achteraf kijk je een koe in z’n kont en ik zeg altijd tegen mensen, stel dat de russen morgen binnenvallen wat doe jij dan???
Juist kijk nu anno 2009 om je heen, wie durft te zeggen wat ie vindt???juist misschien 2% als het al zoveel is. Met andere woorden het zijn precies die 2% die toentertijd in t verzet zaten.Dus kinderen wees trots op je ouders, zij hebben hun idee over de wereld op dat moment gestalte gegeven. Ze deden ten minste iets.
Dus stel jij jezelf nu de vraag, wat heb ik ervan geleerd???
Hoe zou mijn buurman zijn als de russen nu zouden bezetten???
Begrijp je geeft je eigen leven vorm en wees trots op papa en mama en laat iedereen nou maar eens naar zichzelf kijken die commentaar heeft. Hij die zonder zonde is werpe de eerste steen!!!!!

ik wil graag reageren op verhaal van mijke lindeman....maar dan heb ik een wachtwoord nodig....Hoe kom ik Daaraan????

Als jongste dochter uit een groot gezin uit Brabant ben ik op zoek naar antwoorden op een aantal vragen. Vragen uit de tijd van vlak na de tweede wereldoorlog. Mijn vader werkte na de tweede wereldoorlog in het kamp Vught, zogezegd als bewaker. Een paar jaar na de oorlog is het gezin verhuisd naar Utrecht zonder aanwijsbare redenen. (althans voor mij)
De houding / het gedrag van mijn vader is tot aan zijn dood zeer gesloten geweest en een goed gesprek was niet mogelijk. In de familie zijn diverse spanningen ontstaan, volgens mijn (ook overleden) moeder afkomstig uit de periode van vlak na de oorlog. Ik heb dit altijd aangenomen als een gegeven, maar zo langzamerhand denk ik, wat is daar gebeurd dat deze sfeer is ontstaan?
Een van mijn gedachten is de vrees dat mijn vader zich heeft aangesloten bij b.v. de NSB. Ook al kan mijn vader mijn gedachten niet meer lezen, toch wil ik helderheid hebben over deze tijd.
Daarom wil ik in het archief kunnen kijken waarin de lijst van NSB-ers staat aangegeven en specifiek die van Vught. Wie kan mij doorgeven welke stappen ik moet volgen?
Bedankt alvast voor de moeite.

Fout geweest zijn in de oorlog, is een fenomeen dat mij pas goed duidelijk werd, toen ik mijn man leerde kennen. Mijn man deed daar overigens niet heimelijk over; zijn vader was lid geweest van de NSB. Lid van de verkeerde partij tijdens de oorlog. Een ideële keuze, volgens mijn man, misschien zelfs een zakelijke overweging.
Mijn man is geboren in 1948 als een nakomertje uit het 2e huwelijk van zijn vader (geboren in 1899 ). Uit dit tweede huwelijk is eerder zijn zus geboren in 1942, bijna 7 jaar verschil. Zijn zus, mijn schoonzus, heeft ons jaren geleden uitdrukkelijk gevraagd niet te spreken waar haar man bij is over het feit dat haar vader fout was in de oorlog. Alsof het een dagelijkse conversation piece was...

Mijn schoonvader werd in 1945 geïnterneerd voor een half jaar (of meer). Er zijn geen strafbare feiten gepleegd, geen verraad of collaboratieve zaken. Horen, zien en zwijgen was zijn motto, hij was b.v. volledig op de hoogte van het gegeven dat zijn schoonzuster -de enige zus van zijn 2e vrouw -, joden hielp met onderduiken en dat zij regelmatig koerierde om bonkaarten, voedsel etc. voor de onderduikers te bemachtigen. Haar 3-jarige kind werd tijdens die activiteiten aan de zorg van haar zuster - mijn latere schoonmoeder - toevertrouwd die overigens zelf geen lid was geweest van die partij.

Bij het Nationaal Archief in Den Haag is in een bepaalde sectie te achterhalen wat er precies met mijn schoonvader (overleden in 1985 ) is gebeurd in de gevangenis, verhoren etc. Als strafmaatregel werd een gedeelte van hun (grote) huis gevorderd voor inwoning door woningzoekenden na de oorlog. Mijn schoonmoeder heeft zich na verloop van tijd met hand en tand weten te verzetten tegen deze maatregel en uiteindelijk werd het huis weer van hen. Het bedrijf van mijn schoonvader ging gewoon door, voor zover ik heb begrepen.

Mijn man is er niet nieuwsgierig naar en bij mijn schoonzuster hoef ik er helemaal niet over te beginnen. Toen ik bij het overlijden van mijn schoonmoeder, zij overleefde haar man 12 jaar, een kleine toespraak wilde houden, had ik iets meer willen weten over haar leven vóór mijn schoonvader en vroeg mijn schoonzuster of zij iets kon toevoegen. Zij bitste: waarom moet je zonodig in een beerput kijken! Ongelooflijk! Ik ben uiteindelijk in staat geweest iets te schrijven over de laatste periode in haar leven, omdat ik gedeeltelijk mantelzorger was. Het was meer proza dan een necrologie, niettemin kreeg ik diverse complimenten binnen de intieme familiekring tijdens de begrafenis, o.m. van mijn man, zijn nichtje en ook van zijn tante B. die haar zuster nog 6 jaar overleefde.

Ik kan als aangetrouwd familielid geen toegang krijgen tot die archieven, vermoedelijk...Onze kinderen, inmiddels 30, 26 en 22 , weten er niet eens van en voor hen is de afstand (grootouder-kleinkind )natuurlijk groter, bovendien hebben onze kinderen hun opa N niet of nauwelijks gekend.

Mijn man zegt altijd wel op zijn hoede te zijn, als er ergens over wordt gesproken, maar zo vaak komt dat niet voor. Het is voor hem nooit een hobbel geweest. Meer een zaak waar zijn eigen vader verantwoordelijk voor was en niet zijn vrouw en kinderen.