26
Algemene reacties
Reacties naar aanleiding van het Open Archief
Plaats hier uw reactie op het Open Archief. Reacties die niet specifiek behoren bij een verhaal kunnen hier geplaatst worden. Reacties op één enkel verhaal kunt u plaatsen en lezen bij het desbetreffende verhaal.
1 ... 10 / 26 volgende »
vraag
Ik ben hier net mee bezig, kleinkind van een foute opa.
Lees in rapportage van mij (ik kindertehuiskind) dat mijn moeder(mijn moeder dochter dus van mijn foute opa, haar vader) dat ze na de oorlog met zijn allen in een interneringskamp hebben gezeten.
Mijn vraag is "Gingen hele gezinnen samen, vader , moeder en kinderen in een interneringskamp?"
Ik dacht dat alleen de foute man in dit geval mijn opa dan in zo'n kamp zou gaan.
Waarom ook het hele gezin? Kinderen van..?
en nu....?
Beste mensen, ik ben er blij mee dat u uw verhaal vertelt..... Laat aan 'de mensen' weten, wat je beweegt, wat je verleden is, het verleden dat óók meegeholpen heeft de naoorlogse maatschappij weer op te bouwen.
Wij kinderen hebben tekorten/afwijzingen gehad door wat 'men' vond van onze foute ouders en daarmee ook van ons/hún kinderen. Onze ouders werden vastgezet, beroofd van bezit en beroep en wij mochten niet thuis komen bij vriendjes/vriendinnetjes. Zo konden ook WIJ ons slecht voelen..... Maar goed, ik ben er nog.....mijn beide ouders niet meer.
En dan heb ik nu een vraag aan Frans Bromet: ik wil u vragen een uitzending te maken met de kinderen van... die IN de oorlog geboren zijn en de naoorlogse tijd als onschuldige hummels hebben meegemaakt. Ikzelf ben namelijk van 1943, dus heb de oorlog an sich niet meegemaakt maar heb wel de lasten ervan gekregen!
En, Ceciel van harte gefeliciteerd met de verlenging van je werk voor Het Open Archief!!! Ik wens je alle succes!
Voor zover.....
Anneke Brouwers
jg janssen
in een uitzending van omroep max die vandaag plaatsvond werd er ingegaan op het gegeven van foute ouders in de oorlog dus kind daar van .nu is het zo dat ik er ook een van ben wel de jongste van het gezin ,geboren in de oorlog!
mijn vader is in 1953 overleden dus ik heb hem vroeg moeten missen ben opgegroeid in een wereld waar vele vragen onbeantwoord bleven ,moeder werd weduwe met veel verdriet ,aan het verdriet van de kinderen werd minder aandacht en tijd besteed !als jongste begreep ik niet veel van het hoe en waarom ,pas later zijn er stukjes op hun plaats komen te vallen ,dat Pa bij de NSB lid was geworden was uit nood gedaan om aan werk te komen moest hij een keuze maken .achter af gezien dus een verkeerde! ik wil hem niet beoordelen of veroordelen ,over het hoe en waarom is voor mij altijd een vaag verhaal gebleven wat bestaat uit flarden die ik dan zelf tracht involgorde te plaatsen ik weet wel dat door dat mijn moeder mijn vader naging naar duitsland alle bezittingen verloren zijngegaan en ingepikt waren door de Goede nederlanders! die altijd van zijn goedheid geprofiteerd hadden
door dat hij kennis die hij opdeed doorspeelde aan de goede nederlanders
pas op voor dit of dat en zelfs langs ging bij de mensen die onder duikers hadden in huis ,hij heeft ook een tijdje in gevangenschap gezeten .ons gezin was verscheurd daar we op twee plaatsen woonden pa met de drie oudere dochters en ma met de vier jongste bij familie opgevangen.dus in het weekend werden we samen gevoegd en had ik plots meer zussen en een man die pa was!
er werd dus gewerkt aan gezinshervorming en ze kregen een huis alwaar we samen zouden kunnen zijn ! pa heeft daar maar vijf jaar van mogen beleven en die waren zeer zwaar voor hem want hij werd dood ziek .dus weer geen leuke tijd voor mij als kind,wat ik wel van hem weet was dat hij met opgeheven hoofd overal welkom was .ik ben nu 67 jaar maar heb hem mijn hele leven gemist ,en dat is het sterkste naar boven gekomen toen een van mijn eigen kinderen vroeg aan me papa van mama weten we bijna alles maar van jou niet
toen heb ik getracht mijn leven zover ik dat kon ophalen te beschrijven
dus zo als ik het heb ervaren en gevoeld ,het is een heel heftig gebeuren als je daar aan begint. het is alleen voor mijn kinderen bestemd .want ik wil niemand kwetsen ,mijn broers en zussen waren ook het product van die vader en moeder en we hielden allemaal op onze manier van pa en ma met respect .
wat ik er wel van heb overgehouden is de gruwel om ergens lid van te zijn of het nu kerkelijk of maatschappelijk is ik wil nergens ingeschreven staan als lid van ....... want je weet nooit wie er over je beslist als ze aan de macht komen .want die goed nederlanders hebben ook veel zwarte bladzijdes gemaakt
en het geloof heeft ook veel veroorzaakt want die joden hadden onze God aan het kruis ...en dus waren die slecht,het zal nooit vergeten worden en wij zullen met de stempel kunnen leven ,maar ik erger me als ik nu vaak de heersende macht hoor over wat er goed of fout is ,en dat zij het beste met ons voor hebben ,ik geloof er niks van ,de mens is zo slecht als dat de ander het toelaat ,ik groet allen en hoop dat men vrede heeft met het gegeven dat
je heb bestaan bij de gratie van een vader en een moeder
In de naam van de vader en de zoon
Ik wil even wijzen op mijn boek, dat in december uitgekomen is bij uitgeverij De Nieuwe Haagsche.
Mijn vader was fout, mijn moeder niet: ik helemaal niet.
Ik heb geprobeerd de motieven van mijn vader te zoeken, en ben daar redelijk ingeslaagd.
De oorlogsherinneringen en vooral die van na de oorlog geven een beeld van een kind dat in het nauw werd gedreven. Eigenlijk hebben mijn moeder en ik ons leven lang moeten boeten voor wat mijn vader fout deed.
Ik heb het kunnen illustreren met bladzijden uit het dagboekje van mijn vader dat hij bijhield in het kamp Harskamp, met processtukken en brieven die ik in zijn legger gevonden heb. Een idealistische, soms wereldvreemde, lieve en warme man, die verkeerd koos.
Een deel van het geld gaat naar War Child: ik ben nu 70 en hoef aan mijn ellende niet te verdienen.
Wat ik mis
Ook mijn ouders waren fout in de oorlog. Mijn jeugd was daarom waardeloos. Ben geboren in 1933. Zijn op dolledinsdag van uit Tievolie in Urtecht onder bewaking door de Duitserster ter bescherming weggevoerd via kamp Weterbork naar Lunenbuorch in Duitsland. Wat ik mis is dat nergens vermeld is dat de NSBers zijn afgevoerd via kamp Weterbork waar zij weken gezeten hebben. Wat ik verder mis is dat er ook na de oorlog een kamp in Delft geweest is in voormalige gebauw van de VOC voor geinterneerde NSBers. Er zou nog veel meer te vertellen zijn maar de ontroering aan die tijd en de tranen houden me tegen. Bij mij staat een Menora op een prominenteplaats.
Prins van de leugen
Tja,mede lotgenoten wij bevinden ons nu op hoog niveau.
Onze overleden prins der Nederlanden was inderdaad lid van de SS geweest.
De open archieven te den Haag laten daar geen misverstanden over bestaan.
Nu was hij een Duitser ,maar het zwakke verweer ,dat hij niet ander kon is op zijn zacht,s
gezegd volkomen onzin.
De SS was een onderdeel voor vrijwilligers van de krijgsmacht.
Dus was het een keus van de prins zelf .Een keus voor het nationaal socialisme ,inclusief het in Duitsland woekerende anti Semitisme!!
Hij en zijn gezin hebben er niet voor hoeven te bloeden .
Daar waren wij voor
Maar wel ben ik benieuwd wat er nog meer tevoorschijn wordt getoverd.
De schavuit van Oranje is zijn titel. Aarts bedrieger zou beter op zijn plaats zijn
John Hoffman
Reactie op het bericht dat het Open Archief langer blijft bestaan
Bij deze wil ik reageren, omdat ik gehoord heb dat de subsidie voor de website met een jaar verlengd is tot 2011. Dat was reden tot blijdschap.
Hier ben ik ook van geschrokken. Mijn verhaal heb ik op dit archief gezet - ik heb dit heel moeilijk gevonden en zonder de hulp van een goede vriendin had ik het nooit gered - in de veronderstelling dat het daar nog vele jaren zou blijven staan.
Mijn openheid (ook op mijn eigen website) heeft me veel contacten gekost, in mijn familie, maar ook in de groep ‘lotgenoten’, oorlogskinderen dus, al dan niet met ‘foute’ ouders.
Mijn ervaring is dat er van je verwacht wordt dat je blij en dankbaar moet zijn, dat je jouw verhaal ook een keer hebt mogen vertellen. Maar dat moet dan ook genoeg zijn en omdat je nog te jong was om het ‘bewust’ mee gemaakt te hebben, heb je ook minder ellende te vertellen.
Een aantal kinderen van de oorlog van de goede kant of van de slachtofferkant, doen erg hun best om ook jouw slachtofferschap te accepteren. Maar ik had altijd het gevoel dat mijn verhaal helemaal niets was in vergelijking met het hunne, zeker als ze geliefde personen in de oorlog verloren hadden. Tegen de dood kun je nooit op.
Ik kom vaak op ’t ‘Open Archief’. Zo fijn dat die verhalen daar gewoon mogen staan en dat ze dus ook gewoon mee de geschiedenis in mogen worden genomen. Maar ik schrik ook wel dat zo weinig mensen die moeite er nog voor over hebben. En ook dat er zo weinig reacties komen. Hier en daar wat algemene reacties, maar zelden op het persoonlijke verhaal. Ik mis dit erg. Het zou voor mij erkenning betekenen. Ik weet niet of dit ook voor anderen geldt.
Maar het idee alleen al dat daarom de subsidie zou moeten stoppen, dat vind ik zo gemeen en verschrikkelijk.
Eindelijk na 65 jaar een podium waarop eindelijk ook deze groep haar verhaal mag doen. Dat heeft toch tijd nodig, dat zou toch eerder meer subsidie moeten opleveren, al is het maar om het aan meer mensen te kunnen laten weten - bijvoorbeeld die grote groep, die nooit met een computer heeft leren werken - dat deze gelegenheid nu bestaat.
Ik wens mevrouw Huitema veel sterkte en ik hoop zo dat dit door mag blijven gaan, ook al druppelen de verhalen en de reacties moeizaam binnen. Dat is toch inherent aan het onderwerp!
En ik wil ook allen, die hun verhaal op deze site hebben gezet persoonlijk bedanken en laten weten, dat ik regelmatig een of meer verhalen lees en dat deze verhalen mij helpen in de herkenning en erkenning en daarmee in de aanvaarding en rust in mezelf.
Nette Sjamaar
Schaam je niet!
Ik schaam mij helemaal niet dat mijn vader zg fout was in de oorlog en wel om de volgende redenen.
a) het hele ambtelijke apparaat draaide door, dus zij waren dus ook fout
b) het hele bedrijfsleven draaide door, dus zij waren ook fout
c) scholen gingen gewoon door dus leraren waren dus ook fout want lieten zich betalen indirect door de bezetters
d) de politiek bleef actief, kijk maar eens hoeveel nieuwe wetten erdoor heen gejast werden tussen 40-45, en ga zo maar door.
Mijn vader leverde brood aan de Duitsers. Eerst hadden ze hem een pistool op z’n kop gezet dus hij dacht, ik maak er maar t beste van want als ik niet bak doet iemand anders het wel. Met de bonnen zorgde hij ervoor dat veel onderduikers te eten hadden waaronder vele joden. Er waren zelfs joden bij mijn ouders verstopt op de meelzolder.
Mijn moeder verzorgde in het ziekenhuis Duitse soldaten en deed daarmee goed werk.
Na de oorlog werd mijn vader zijn zaak afgepakt en hij werk opgesloten in avegoor, na een tijd ( ik weet niet hoelang) mocht hij bij gods gratie in de kelder koekjes bakken, na verloop van tijd ( ik weet niet exact hoelang) heeft hij de geplaatste bakker door de ruit eruit gegooid.
Ik werd geboren 1949 en op lagere school mocht ik vaak niet bij vrindjes thuis spelen omdat mijn vader fout was geweest. Ik heb daarvan geleerd mijzelf te vermaken. En weet je wat ik het ergst vond, dat die joden het nooit voor mijn vader opgenomen hadden, terwijl ze overleefd hadden mede dank zij hem.
Dus hou op om je schuldig te voelen wat je ouders zg verkeerd hebben gedaan, zij vonden toen dat ze iets moesten doen, en in de context van die tijd was dat zeer juist.
achteraf kijk je een koe in z’n kont en ik zeg altijd tegen mensen, stel dat de russen morgen binnenvallen wat doe jij dan???
Juist kijk nu anno 2009 om je heen, wie durft te zeggen wat ie vindt???juist misschien 2% als het al zoveel is. Met andere woorden het zijn precies die 2% die toentertijd in t verzet zaten.Dus kinderen wees trots op je ouders, zij hebben hun idee over de wereld op dat moment gestalte gegeven. Ze deden ten minste iets.
Dus stel jij jezelf nu de vraag, wat heb ik ervan geleerd???
Hoe zou mijn buurman zijn als de russen nu zouden bezetten???
Begrijp je geeft je eigen leven vorm en wees trots op papa en mama en laat iedereen nou maar eens naar zichzelf kijken die commentaar heeft. Hij die zonder zonde is werpe de eerste steen!!!!!
Antwoord voor Dineke Swart
Dag mevrouw Swart,
Ik heb de instellingen van de verhalen van mevrouw Lindeman zo gewijzigd, dat u zonder een wachtwoord een reactie kan achterlaten. Zie het reactiescherm onder het verhaal.
Een wachtwoord, dat u bijvoorbeeld nodig hebt bij het schrijven van een verhaal, kunt u aanmaken door rechtsboven in een van de webpagina's te klikken op registreer. Door vervolgens met uw gegevens in te loggen kunt u bijvoorbeeld een profiel aanmaken, een verhaal schrijven of contact maken met iemand anders die geregistreerd is.
Ik hoop uw vraag voldoende beantwoord te hebben. Zie ook de handleiding onder de tab informatie.
Oproep tijdschrift Zin
Voor de rubriek 'Dit houd ik stil' in het tijdschrift Zin ben ik op zoek naar een man of vrouw (50-60 jaar) van wie de vader of moeder 'fout' was in de oorlog en bij wie dit nog altijd een groot taboe is in de familie, een gegeven waarover niet tot nauwelijks wordt gepraat. Is dit op u van toepassing en zou u hier anoniem over willen vertellen in Zin? Stuur dan een mailtje met in het kort uw verhaal naar Lotti: lmvanleeuwen@hotmail.com.