Opnieuw naar Howick

Op 25 november 1941 ben ik in Ginneken en Bavel geboren. Mijn moeder was ten tijde van mijn geboorte 18 jaar oud. Voor de familie van mijn moeder ben ik een ongewenst kind van een voor de buitenwereld onbekende vader en dat was in die tijd een absolute schande voor de familie. Ik word ondergebracht in een pleeggezin en groei op onder harmonische omstandigheden. Het eerste signalement dat ik geen kind van mijn vader en moeder ben krijg ik te horen als ik ongeveer 8 jaar oud ben, maar dat maakt op dat ogenblik geen enkele indruk.
Het besef dat ik een adoptief kind ben en ermee naar buiten moet komen, krijg ik als de relatie met mijn huidige vrouw vastere vormen begint aan te nemen. In die tijd, we spreken over 1966, was adoptie nog steeds niet een onderwerp wat in brede kring werd besproken.

In die tijd ontstaat ook de behoefte om te weten wie mijn natuurlijke moeder is en of ik met haar in contact zou kunnen komen. Een bezoek aan de burgerlijke stand wijst uit dat mijn moeder al in 1952 is vertrokken naar Nairobi in Kenia. Informatie via Buitenlandse Zaken geeft geen enkel aanknopingspunt en het ziet er naar uit dat hier mijn zoektocht eindigt. Een reeds op leeftijd zijnde zus van mijn adoptieve vader is destijds intermediair geweest bij de overdracht aan mijn adoptieve ouders en een laatste poging haar iets te laten herinneren lukt en zij geeft uiteindelijk dat stukje informatie dat leidt tot het vinden een familielid van mijn natuurlijke moeder.

Dan gaat het heel snel en blijkt dat mijn moeder in Zuid Afrika woont. Mijn eerste brief aan haar adres is verzonden op 6 april 1993 en wordt door haar met enthousiasme ontvangen. Plannen worden gemaakt om snel naar Zuid Afrika te reizen en ondertussen ontstaat er een levendige correspondentie.
Mijn moeder brengt mij in contact met een schoonzus van haar en via haar hoor ik mijn verleden.

Mijn vader is een Duitser! Geadopteerd zijn en je vader ook nog een Duitser. Oorlogskind, maar dan van een Duitser. Er zijn zoveel oorlogskinderen, maar dan van Engelsen, Canadezen, Polen en Amerikanen, onze bevrijders. Elk jaar, zo rond de datum van 5 mei geven radio en televisie veel aandacht aan leuke en ontroerende verhalen van teruggevonden vaders. Maar kind van een Duitser, dat was de vijand, daar wilde niemand meer vereenzelvigd worden. Over taboes gesproken, geadopteerd zijn lag al in de taboesfeer, maar dan ook nog het kind van een Duitse vader/militair.

Langzaam maar zeker komt het verhaal van de schoonzuster. Het is duidelijk dat mijn moeder een relatie heeft gehad met “Willy” een knappe en vlotte verschijning. Ook zusters van mijn moeder krijgen vriendschappelijke relaties met Duitsers. Dat na de bevrijding een aantal van deze zusters worden opgepakt en worden kaal geschoren, daar schrik je toch wel van. Dat is mijn moeder bespaart gebleven.

In juli van 1993 reizen mijn vrouw en ik af naar Howick, Kwazula Natal in Zuid Afrika.
Na de eerste ontmoeting maakt de euforie van haar te hebben gevonden plaats voor achterdocht en wantrouwen. Ik kan mijzelf niet openstellen en het bezoek eindigt teleurstellend. Wel positief is dat er ik erop slag drie halfzusters bij heb.

De helft van mijn missie zit erop. Nu mijn vader nog. De aanknopingspunten zijn de naam van mijn vader en het feit dat hij als machinebouw ingenieur werkzaam is geweest op het vliegveld Gilze Rijen. Het wordt een lange en spannende zoektocht en met succes. Mijn vader is weliswaar overleden, maar ik heb wel uitstekende contacten met een hafbroer en halfzuster van mijn Duitse kant.
Ik heb geluk gehad. Mijn zoektocht heeft mij een broer en vier zusters opgeleverd waarmee ik tot op de dag van vandaag goede contacten onderhoud. Om ze te zien moet ik wel naar Canada, Duitsland en Zimbabwe.

Hoeveel andere kinderen van een Hollandse moeder een Duitse vader hebben dat geluk niet gehad en worstelen misschien nu nog steeds met hun niet zelf gekozen afkomst.

Voor mijzelf, voor mijn vrouw, mijn kinderen en kleinkinderen heb ik het verhaal op papier gezet. Via deze site kunt u binnenkort het totale verhaal “ Opnieuw naar Howick” downloaden in PDF-formaat.